Sinds 2008 werk ik als zelfstandige en heb ik in die jaren talloze projecten gedaan – soms kort, soms lang. Wat mij nu opvalt: er lijken minder freelance-opdrachten beschikbaar. Ik zie nu regelmatig kortdurende vaste aanstellingen voorbijkomen is dat toeval, of speelt de Wet DBA hier een rol?
De wet stelt dat langdurige inzet bij één opdrachtgever kan lijken op een verkapt dienstverband. Maar is dat realistisch? In mijn ervaring rol je vaak van de ene klus in de andere. Ja, het werk zou soms door een interne medewerker kunnen worden gedaan, maar dat gaat ten koste van continuïteit. Organisaties hebben zelden mensen “op de bank” zitten. Een vaste medewerker aannemen kost tijd en verplichtingen en ze zijn niet makkelijk voor handen. Daarentegen kan tijdelijke expertise juist groei en verandering mogelijk maken.
Gaat de overheid niet te ver door wettelijk vast te leggen wanneer werk door een werknemer of een zelfstandige mag worden gedaan? En bepaalt hiermee de overheid nu hoe een ondernemer moet ondernemen?
Natuurlijk moeten we voorkomen dat mensen tegen wil en dank ZZP’er worden om bij een organisatie ingebedde werkzaamheden moeten uitvoeren zoals bv in de bouw, schoonmaak, zorg zodat zo de organisatie personeelskosten kan drukken. En ja, zelfstandigen moeten weten wat erbij komt kijken: belastingen, verzekeringen, pensioen, risico’s. Maar m.i. zou de overheid duidelijker onderscheid moeten maken tussen structurele inhuur voor standaardwerk op laagbetaalde posities en specialisten die nodig zijn om organisaties vooruit te helpen
Ik ben heel benieuwd op welke manier collega zelfstandigen hier nu tegen aan lopen en hoe gaan bedrijven in de farma hier nu mee om? Zorgt de Wet DBA voor terughoudendheid of vertraging in het ondernemen? Beperkt de Wet DBA vrijheid van handel in kennis en diensten?
Ik ben benieuwd: hoe kijken jullie hier tegenaan? Zelfstandigen én organisaties – laat je mening horen in de reacties!
